Di sesetengah kawasan, tiada lagi ruang untuk sistem fotovoltaik (PV) disambungkan ke grid. Jadi mengapa kita memasang lebih banyak lagi? Adakah permintaan yang begitu tinggi?
Orang ramai sering mengkritik PV dan kuasa angin sebagai "elektrik sampah", tersedia apabila tidak diperlukan dan tidak tersedia apabila diperlukan, menyebabkan impak yang ketara pada grid. Industri ini juga sangat kompetitif. Adakah masih berbaloi untuk bekerja dalam bidang ini?
Terdapat salah faham di sini. Menurut Persidangan Analisis Pembangunan Tenaga Boleh Baharu yang diadakan pada Februari ini, kadar penggunaan purata kuasa angin adalah 96.8%, dan kuasa PV adalah 98.3%. Kadar penggunaan ini sangat tinggi, bermakna hampir semua elektrik yang dijana digunakan, dan pada masa ini, tiada isu pengurangan kuasa angin atau PV. Pada suku pertama tahun 2024, kapasiti terpasang tenaga boleh baharu melebihi 1.585 bilion kilowatt, dengan angin dan PV menyumbang 1.1 bilion kilowatt, membentuk 52.9% daripada jumlah kapasiti terpasang. Menjelang 2060, kapasiti terpasang angin dan PV dijangka mencapai 6 bilion kilowatt. Untuk mencapai sasaran ini, kita perlu menambah 150 juta kilowatt kapasiti terpasang setiap tahun. Walau bagaimanapun, isu penting ialah kawasan yang mempunyai permintaan elektrik yang tinggi sering kekurangan ruang untuk pemasangan, manakala kawasan yang mempunyai ruang kekurangan kapasiti penggunaan. Oleh itu, kita perlu membina talian voltan ultra tinggi (UHV) baharu, rangkaian pengedaran dan sistem storan untuk tempoh masa yang berbeza.
Pada tahun 2024, pelaburan global dalam sektor grid kuasa dijangka mencecah sekitar $400 bilion, dengan lebih daripada $50 bilion dilaburkan dalam teknologi storan bateri, di mana 80% daripadanya akan disalurkan ke negara kita. Ini menonjolkan impak pembangunan tenaga baharu yang semakin ketara terhadap pertumbuhan ekonomi.
Menurut Laporan Pelaburan Tenaga Dunia Tahunan Agensi Tenaga Antarabangsa, pelaburan tenaga global pada tahun 2024 akan melebihi $3 trilion buat kali pertama, dengan $2 trilion disalurkan ke dalam industri tenaga bersih, termasuk tenaga boleh diperbaharui, kenderaan elektrik, kuasa nuklear dan penyimpanan. China sahaja dijangka melabur $675 bilion, bersamaan dengan gabungan pelaburan AS dan EU. China, AS dan EU akan menyumbang dua pertiga daripada pelaburan tenaga bersih global pada tahun 2024.
Dari perspektif transformasi keselamatan tenaga dan pertumbuhan ekonomi yang didorong oleh strategi dwi-karbon, pembangunan tenaga baharu tidak syak lagi penting. Inilah sebabnya mengapa pelan bandar rintis puncak karbon menekankan pemaksimuman pemasangan PV dan mengapa kita melihat inisiatif seperti projek "100 Daerah, 1000 Bandar dan 10,000 Kampung", yang merangkumi tindakan seperti "Tindakan Angin", "Tindakan Sinar Matahari", kenderaan tenaga baharu yang disalurkan ke kawasan luar bandar dan liputan stesen pengecasan di seluruh kampung.
